De Vergulde Swaen

Glasfabricage

Omstreeks 1850 kwam de N.V. Bottle Works naar Zwijndrecht. Reeds in de 17e eeuw waren glasindustrieën in deze gemeente aanwezig. In eerste instantie bestond de productie uit diverse soorten glas, sinds 1855 hield men zich alleen met flessenproductie mezig. N.V. Bottle Works was de laatste vertegenwoordiger. Deze vestigde zich tussen Zomerlust en de Oostkeetshaven aan de Oude Maas. 
Vanaf 1911 ging men naast het blazen van glas (hand- en mondwerk) ook machinaal fabriceren en helemaal in het eind elektrisch. De glasovens evenwel werden met kolen gestookt, duizenden tonnen per jaar, en ook werd er stookolie gebruikt. Komende vanaf Dordrecht met de pont kon men ´s avonds als het donker was goed zien hoe van tijd tot tijd een vuurgloed de hemel verlichtte wanneer één van de ovens geopend werd.
De "glashut" lag langs het gedeelte Ringdijk tussen het Veer en nabij de Slagveldstoep. (Het Slagveld schijnt die naam overigens gekregen te hebben in 1572, toen van 5 april tot 15 juni burgers waren opgeroepen schansen aan te leggen ter verdediging. Gevochten is er echter nooit, hooguit door Zwijndrechtenaren onderling.) Overigens was er nog een glashut: aan het einde van wat nu de Emmastraat is, nabij molen Landzigt.
In 1938 is de glashut verplaatst naar Schiedam. Vanaf halverwege de jaren veertig tot 1964 was op het terrein de inmakerij van de Firma Zwanenburg gevestigd, totdat deze naar Etten in Noord-Brabant verhuisde.
In De Vergulde Swaen liggen nog brokken glas uit de glashut ten toon gesteld, alsmede stenen waaromheen glas zit gesmolten. Ook staat er een aantal flessen uit de glasfabriek die de beeldhouwer Lucien den Arend na de sloop uit de grond gehaald heeft.

Op de Ringdijk stond een rij oude huizen die genoemd werden "de franse huizen" (of de Huttershuizen, van de Glashut). Daar woonden meerdere Fransen, die bedreven waren in het persen en maken van het zogenaamde witte of platte glas. Later is dit overgegaan in het blazen, ook met de mond, van diverse soorten flessen. Deze huizen (Ringdijk 262 t/m 288 en 296 t/m 326) zijn in de jaren zestig afgebroken.