 |
|
e-mail |
Actueel
adresgegevens
mededelingenkrant
persberichten
Het Museum
Het pand
Balieruimte
Exposities
Gelagkamer
Stijlkamer
Bovenzaal
Uitgaven (boeken)
Vrijwilligers
Vrienden van
Winkel
Archeologie
Werkgroep
Opgravingen
De Vergulde Swaen
Herv. kerk Heerjansdam
Pietermankerk
Slagveld
Veerplein
Genealogie Geschiedenis Zwijndrecht
Algemeen
Glasfabricage
Guanofabriek
Howard & Co
Jurgens & v/d Berg
Scheepswerf Kooiman
tuinderijen
Veiling
zoutbereiding
Zoutketen
bezettingsjaren
St. Elisabethsvloed
Doleantie
Bezettingsjaren
Watersnood 1953
Kanaal om Zwijndrecht
Dijkverhoging
Aanleg tunnel
Zwijndrechtse Nieuwlichters
Burgemeesters
Heerlijkheid Meerdervoort
Kasteel Develstein
Klooster Eemstein
Anton Verhoeven
Willy Sluiter
Clement Bezemer
Lucien den Arend
Beeldenpark
Beeldenroute
Kijfhoekkerk
Oude kerk
Lindtse kerk
Pietermankerk
Raadhuis
Rotterdamseweg 38
Watertoren
Boerderij Kerkstraat
Huis Nederhoven
Huis Walburg
Molens
Raadhuis Veerplein
Stadsgalg
Veerhuis
Meerdervoort
Heer Oudelands Ambacht
Kijfhoek
Groote Lindt
Kleine Lindt
Heerjansdam
Historische Vereniging
Lidmaatschap
Interesseavonden
Periodiek
Schenkingen
Uitgaven (boeken) (zelfde als bij Museum) Fotoarchief
Collectie Van Dam
Overige
Watertoren
Waar tegenwoordig krachtige pompen het water door de leidingen pompen, zorgden vroeger de watertorens voor de nodige druk. In 1897 werd de 41 meter hoge Zwijndrechtse toren in opdracht van de gemeente ontworpen door architect F.A. de Jongh en opgetrokken in baksteen en met een ijzeren reservoir van 220 m3.
De toren is een eclectisch product, wat inhoudt dat het een combinatie is van een doelmatige architectuur en een architectuur die de functie van bouwwerken versluierde met versieringen en toevoegingen.
De voet geeft door het sierpleister de indruk van grote blokken natuursteen. Langs de schacht lopen schijnkolommen. In de vier windrichtingen zijn plaquettes met wapenschilden en zinnebeeldige voorstellingen aangebracht. De zuidelijke voorstelling “der voorzichtigheid en der matigheid” is gericht op Dordrecht. Zou hierin de invloed van burgemeester de Bruïne zijn te bespeuren, die zich niet alleen met de bouw heeft bemoeid, maar ook een gedurige (en triomferende) strijd met Dordrecht voerde tegen de annexatie van Zwijndrecht?
Tijdens de renovatie in 1964 verloor de toren haar markante kap omdat het op steunbalken rustende overstek slecht was geworden. Daarmee verdween de door de architect beoogde samenhang die een eenheid wilde creëren tussen de schacht en het reservoirgedeelte en aldus de ommanteling bij het gehele decoratieschema betrok. Zijn ontwerp voor deze watertoren wordt beschouwd als zijn meest geslaagde.
Oorspronkelijk was de toren centraal gelegen in een aantal bezinkbakken, die dienden om het uil van het maaswater te laten bezinken en te filteren.Via een buis werd het rivierwater bij vloed ingelaten, in de bakken gefilterd en via de reinwaterkelder naar het reservoir gepompt. Toen in 1956 werd overgegaan op de inname van grondwater, raakten de bakken in onbruik en werden gevuld met zand.
In 1997 is de watertoren grondig gerestaureerd.
